Prof. Maciej Zięba z Katedry Sztucznej Inteligencji i pięciu innych naukowców PWr zostało właśnie profesorami tytularnymi. Nominacje otrzymali również: prof. Piotr Cyganowski (Wydział Chemiczny), prof. Łukasz Damurski (Wydział Architektury), prof. Andrzej Kwinta (Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii), prof. Adam Polak (Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów), prof. Małgorzata Wolska (Wydział Inżynierii Środowiska). Gratulujemy!

Prof. Maciej Zięba (Wydział Informatyki i Telekomunikacji) 

Absolwent Politechniki Wrocławskiej na kierunkach informatyka oraz nauki o zarządzaniu, a także szwedzkiego Blekinge Institute of Technology, gdzie uzyskał podwójny dyplom magisterski z informatyki.  Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 2014 r., habilitację w dyscyplinie informatyka techniczna i telekomunikacja w 2021 r., a tytuł profesora nauk inżynieryjno-technicznych  w 2026 r.

Działalność naukowa prof. Maciej Zięba koncentruje się na zaawansowanych algorytmach uczenia głębokiego i sztucznej inteligencji. Specjalizuje się w badaniach nad modelami generatywnymi, w tym sieciami opartymi na przepływach (flow-based models) oraz modelami dyfuzyjnymi, a także nad ich praktycznym wykorzystaniem w widzeniu komputerowym, grafice 3D i reprezentacjach przestrzennych. Jego prace wnoszą istotny wkład w rozwój metod probabilistycznych w uczeniu maszynowym.
W ostatnich latach prof. Zięba aktywnie działa na rzecz transferu wiedzy do przemysłu oraz rozwoju polskiego sektora AI, łącząc pracę akademicką z rolą lidera zespołów badawczo-rozwojowych (R&D) w sektorze komercyjnym.

Autor i współautor ponad 100 publikacji naukowych, w tym prac prezentowanych na najbardziej prestiżowych, światowych konferencjach z zakresu sztucznej inteligencji, takich jak NeurIPS, ICML, ICLR, CVPR czy ICCV. Promotor i recenzent rozpraw doktorskich oraz licznych prac dyplomowych. Kierownik oraz główny wykonawca w wielu projektach badawczych, w tym grantach finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki (np. NCN OPUS). Członek ELLIS (European Laboratory for Learning and Intelligent Systems), prestiżowej, międzynarodowej sieci zrzeszającej najlepsze europejskie ośrodki i naukowców zajmujących się sztuczną inteligencją (AI)

Prof. Maciej Zięba aktywnie uczestniczy w globalnym życiu naukowym – regularnie bierze udział w najważniejszych międzynarodowych konferencjach sztucznej inteligencji, gdzie pełni prestiżową rolę Area Chair (m.in. dla konferencji klasy A*, NeuRIPS, ICML, ICLR). Współpracuje z czołowymi ośrodkami akademickimi na świecie, w tym z University of Cambridge, Imperial College London oraz ETH Zurich.

Pełni funkcję zastępcy kierownika Katedry Sztucznej Inteligencji na Wydziale Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Wrocławskiej, gdzie kieruje i współtworzy dynamicznie rozwijający się zespół badawczy genwro.AI, skupiony wokół sztucznej inteligencji generatywnej. Równolegle od lat rozwija obszar komercyjnych wdrożeń AI, kierując zespołem badawczym w firmie Tooploox.

Prof. Piotr Cyganowski (Wydział Chemiczny)

Prof. Piotr Cyganowski jest związany z Politechniką Wrocławską od czasu studiów na Wydziale Chemicznym. W 2010 r. uzyskał tytuł inżyniera, a w 2012 r. magistra inżyniera na kierunku technologia chemiczna. W 2017 r. uzyskał stopień doktora nauk chemicznych w dyscyplinie technologia chemiczna, a w 2022 r. stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych.

Obecnie pracuje na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, gdzie rozwija badania w obszarze inżynierii chemicznej, technologii materiałów polimerowych i procesów separacyjnych.

Jego działalność naukowa koncentruje się na projektowaniu funkcjonalnych materiałów polimerowych i nanomateriałów, katalizie heterogenicznej oraz opracowywaniu zintegrowanych procesów separacyjnych i katalityczno-separacyjnych, umożliwiających przekształcanie toksycznych związków nitroaromatycznych w wartościowe aminy aromatyczne. W ramach prowadzonych badań opracowano przepływowe układy katalityczne oraz hybrydowe układy membranowe, łączące prowadzenie reakcji chemicznej z separacją produktów. Opracowane rozwiązania łączą rozwój nowych materiałów z projektowaniem procesów technologicznych i wpisują się w założenia zrównoważonej inżynierii chemicznej oraz gospodarki o obiegu zamkniętym.

Prof. Piotr Cyganowski jest autorem i współautorem 84 prac indeksowanych w bazach Web of Science i Scopus. Jego dorobek obejmuje publikacje dotyczące materiałów polimerowych, procesów sorpcyjnych i jonowymiennych, nanomateriałów, katalizatorów bazujących na nanocząskach renu oraz procesów katalityczno-separacyjnych. Wyniki badań publikował m.in. w wiodących czasopismach z zakresu inżynierii chemicznej, katalizy, materiałów i technologii separacyjnych.

Ważnym elementem jego działalności jest łączenie badań naukowych z praktyką technologiczną i wdrożeniową oraz rozwijanie współpracy krajowej i międzynarodowej. Kierował projektami badawczymi finansowanymi m.in. przez Narodowe Centrum Nauki oraz uczestniczył w projektach finansowanych ze środków Unii Europejskiej i Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Angażuje się również w rozwój młodej kadry naukowej, działalność ekspercką i recenzencką oraz popularyzację nauki. Jest aktywny we współpracy z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi. Za osiągnięcia naukowe otrzymał m.in. Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców oraz Nagrodę Naukową im. Dionizego Smoleńskiego; w latach 2021–2023 był także członkiem Academia Iuvenum.

Prof. Łukasz Damurski (Wydział Architektury)

Prof. Łukasz Damurski w 2002 r. ukończył studia na kierunku gospodarka przestrzenna na Wydziale Architektury PWr uzyskując stopień magistra inżyniera. W tym samym roku rozpoczął studia doktoranckie na tym samym wydziale, w trakcie których uzyskał stypendium Komisji Europejskiej w ramach programu Marie Curie Actions i zrealizował projekt badawczy na University of Bradford w Wielkiej Brytenii. Stopień doktora w dziedzinie nauk technicznych, w dyscyplinie architektura i urbanistyka, w specjalności planowanie przestrzenne uzyskał w 2006 roku. 

Od 2006 roku jest pracownikiem badawczo-dydaktycznym Wydziału Architektury, okresowo współpracował również z Uniwersytetem Wrocławskim, Uniwersytetem Zielonogórskim oraz Wyższą Szkołą Zawodową im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu. Kilkukrotnie wyjeżdżał na stypendia Erasmus Plus, prowadząc zajęcia w Danii i w Niemczech. 

W roku 2018 otrzymał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka, a w 2021 roku uzyskał stypendium Senior Award Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta i zrealizował projekt badawczy na Graduate School of Design na Uniwersytecie Harvarda w USA. 

W 2022 roku został powołany na kierownika Katedry Urbanistyki i Gospodarki Przestrzennej (wcześniej Katedra Urbanistyki i Procesów Osadniczych) na Wydziale Architektury PWr. Jest członkiem zespołu roboczego Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju Polskiej Akademii Nauk, stowarzyszenia International Society of City and Regional Planners oraz stowarzyszenia Alumni Association. Został wybrany do Academia Professorum Iuniorum PWr drugiej kadencji (2025-2026).

Prof. Łukasz Damurski jest autorem ponad 50 artykułów oraz czterech monografii naukowych, kierownikiem licznych projektów badawczych finansowanych przez Komisję Europejską, Narodowe Centrum Nauki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, a także autorem ekspertyz zamawianych przez jednostki samorządu terytorialnego. Jako ekspert ocenia również wnioski grantowe składane do Komisji Europejskiej, Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej oraz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Jest członkiem rady redakcyjnej czasopisma naukowego International Journal of E-Planning Research.

Jego działalność naukowa skupia się na procesach rozwoju sektora usługowego w miastach. W szczególności interesują go zjawiska wirtualizacji usług oraz kształtowanie lokalnych ośrodków usługowych w osiedlach mieszkaniowych. Zajmuje się również procesami partycypacji społecznej w podejmowaniu decyzji przestrzennych, a w ostatnim czasie także transformacją energetyczną miast. 

W swoim wniosku o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie architektura i urbanistyka jako główne osiągnięcie naukowe wskazał dwie monografie: „Model lokalnego centrum usługowego jako narzędzie kształtowania spójności terytorialnej obszarów miejskich” (Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2020) oraz „The Foundations of Multi-channel Neighborhood Governance” (Springer Nature, 2025).

Jako dydaktyk prowadzi głównie kursy dotyczące zjawisk społecznego wytwarzania przestrzeni. Był promotorem ponad 60 prac dyplomowych inżynierskich i magisterskich. Ukończył szkolenie z zakresu tutoringu akademickiego (Ghent University, 2019) i jest laureatem w programie Quintus promującym doskonałość dydaktyczną na PWr (2023).

Prof. Andrzej Kwinta (Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii)

Profesor nauk inżynieryjno-technicznych, specjalista w zakresie geodezji i kartografii.

W 1992 r. ukończył studia na kierunku geodezja i kartografia, specjalność Geodezja Górnicza na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej, uzyskując tytuł magistra inżyniera geodezji górniczej. W 1999 r. ukończył studia na kierunku górnictwo i geologia, specjalność Technika Podziemnej Eksploatacji Złóż na Wydziale Górniczym tej samej uczelni uzyskując tytuł inżyniera górnictwa.

W 2003 r. uzyskał tytuł doktora nauk technicznych w dyscyplinie Geodezja i Kartografia, a w 2013 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie Geodezja i Kartografia.

Od ukończenia studiów jego praca zawodowa związana była z prowadzeniem zajęć dydaktycznych oraz prac naukowo-badawczych, początkowo na Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie oraz na Politechnice Wrocławskiej.

Jego zainteresowania naukowe są związane z kilkoma kierunkami badawczymi mającymi związek z geodezją i kartografią, szczególnie z geodezją inżynieryjną, geodezją górniczą i szkodami górniczymi, a także górnictwem, geomechaniką, kartografią i informatyką.

Ogółem jest autorem bądź współautorem 98 publikacji naukowych, jednego patentu, jednego wzoru użytkowego oraz współautorem ponad 150 ekspertyz i prac naukowo badawczych dla przemysłu. Brał także udział w dziesięciu projektach badawczych.

Jest promotorem i recenzentem w zakończonych licznych pracach inżynierskich, magisterskich oraz przewodów doktorskich. Aktualnie jest opiekunem dwójki doktorantów w szkole doktorskiej.

Równolegle z prowadzeniem działalności naukowo-badawczej prowadził również działalność organizacyjną (ponad 30 aktywności). Do najważniejszych realizowanych zadań organizacyjnych należała funkcja prodziekana ds. studiów stacjonarnych na kierunkach geodezja i kartografia oraz gospodarka przestrzenna Wydziału Inżynierii Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.

Jest członkiem: komitetu redakcyjnego czasopisma (redaktor tematyczny sekcji Geomatics) Geomatics, Landmanagement and Landscape, Komisji Geodezji w Polskiej Akademii Nauk – członek z wyboru (obecnie trzecia kadencja), Towarzystwa Rozwoju Obszarów Wiejskich, Stowarzyszenia Kartografów Polskich (wiceprezes od 2026 roku), Polskiego Komitetu International Society for Mine Surveying (członek Komisji Rewizyjnej), International Society for Mine Surveying (członek 4. Komisji), Stowarzyszenia MENSA Polska.

Prof. Adam G. Polak (Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów) 

Absolwent Wydziału Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej na kierunku inżynieria biomedyczna. Od 1994 r. nieprzerwanie związany zawodowo z Politechniką Wrocławską, najpierw z Wydziałem Elektroniki, a po reorganizacji (2021 r.) z Wydziałem Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1994 r., a stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie elektronika w 2008 r.

Jego praca naukowa obejmuje modelowanie i analizę systemów złożonych (w tym modelowanie i identyfikację właściwości układu oddechowego), rozwój metod pomiarów pośrednich i oceny ich niepewności, estymację parametrów modeli dynamicznych i nieliniowych, nowe metody analizy sygnałów biomedycznych rejestrowanych przez urządzenia ubieralne (w tym EEG, EKG, PPG i HRV), metody dekompozycji danych oraz zastosowanie metod sztucznej inteligencji w przetwarzaniu danych biomedycznych i wspomaganiu diagnostyki. Jest autorem usystematyzowanej metodyki pośrednich pomiarów właściwości systemów złożonych z wykorzystaniem modelowania przyczynowo-odwrotnego.

Autor oraz współautor ponad 100 publikacji naukowych, w tym ponad 40 opublikowanych w prestiżowych wydawnictwach międzynarodowych. Kierował lub był wykonawcą w pięciu projektach badawczych (KBN, MNiSW, NCN). Opracował recenzje ponad 100 artykułów z czasopism z Listy Filadelfijskiej oraz dokonał oceny ponad 180 krajowych projektów badawczych i B+R (NCN, NCBR, MNiSW, FNP), i 16 europejskich projektów badawczych (ERA PerMed, EP PerMed).

Współpracował lub współpracuje z zespołami naukowymi z City University of London (UK), Boston University (USA), Free University of Brussels (Belgia), University of Auckland (Nowa Zelandia) i Semmelweis University (Węgry). Był laureatem stypendiów: Państwowej Fundacji Młodzieży, British Council, Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, Enhancing science linkages between New Zealand and Europe through Poland. Był członkiem komitetów naukowych wielu konferencji, w tym międzynarodowych, gdzie przewodniczył sesjom oraz wygłosił 5 zaproszonych wykładów. Otrzymał Nagrodę Naukową Wydziału IV Polskiej Akademii Nauk.

Pełnił funkcję eksperta Komisji Europejskiej, Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, Narodowego Programu Foresight Polska 2020, NCBR i NCN. Jest członkiem Komitetu Metrologii i Aparatury Naukowej PAN (kadencje 2007-2011 i nieprzerwanie od 2016 r.). Jest też redaktorem IEEE Trans. Instrum. Meas (Q1): pomocniczym (2018-2023), pomocniczym redaktorem naczelnym (2024-2025) i głównym redaktorem działowym od roku 2025.

W działaniach na rzecz rozwoju kadry naukowej wypromował doktora nauk technicznych, jest opiekunem w kolejnej pracy doktorskiej, był członkiem sześciu komisji habilitacyjnych, sporządził recenzje: trzech dorobków habilitacyjnych, jednej monografii habilitacyjnej, ośmiu doktoratów; był członkiem 16 komisji doktorskich. Był również promotorem ponad 190 prac magisterskich i inżynierskich.

W latach 2010-2014 pełnił funkcję zastępcy kierownika Katedry Metrologii Elektronicznej i Fotonicznej PWr, a od roku 2021 pełni funkcję prodziekana ds. współpracy na Wydziale Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów.

Prof. Małgorzata Wolska (Wydział Inżynierii Środowiska) 

Absolwentka Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej (2000 r.). Tytuł magistra inżyniera uzyskała w specjalności technologia wody i ścieków. Od 2004 r. jest związana zawodowo z Politechniką Wrocławską, gdzie od 2018 r. pracuje na stanowisku profesora uczelni, a od 2024 r. pełni funkcję kierownika Katedry Gospodarki Wodno-Ściekowej i Technologii Odpadów. W latach 2015-2019 była również związana z MPWiK we Wrocławiu.

W 2004 r. uzyskała stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria środowiska, a w 2016 r. stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w tej samej dyscyplinie.

Prof. Małgorzata Wolska jest autorką ponad 100 publikacji naukowych w tym pięciu książek oraz licznych ekspertyz realizowanych dla przedsiębiorstw wodociągowych i instytucji publicznych. Od ponad 20 lat prowadzi działalność dydaktyczną, kształcąc studentów kierunków związanych z inżynierią środowiska, gospodarką wodną i ochroną środowiska.

Jej działalność naukowa koncentruje się na technologii uzdatniania wody, bezpieczeństwie wody przeznaczonej do spożycia, stabilności biologicznej wody, usuwaniu substancji organicznych oraz zastosowaniu nowoczesnych procesów oczyszczania, w tym adsorpcji i procesów utleniania. Prowadzi również badania dotyczące jakości wody w systemach dystrybucji oraz możliwości pozyskania alternatywnych źródeł wody do celów przemysłowych i gospodarczych.

Wypromowała dwoje doktorów, jest promotorką kolejnych doktoratów oraz autorką programu studiów podyplomowych „Technologia i Bezpieczeństwo Wody”. Pełni funkcję Topic Editor czasopisma „Water” oraz redaktora czasopisma „Water Practice & Technology”. Jest współorganizatorką konferencji naukowej „Woda, Ścieki, Odpady - Infrastruktura i Technologia”.